Προσφυγή στο ΣτΕ κατά του Μνημονίου

Συντάχθηκε απο τον/την νικοσ θ. | 30 Ιούλιος 2010

Από τη συνέντευξη τύπου που έδωσαν οι φορείς που κατέθεσαν την προσφυγή στο ΣτΕ.

Με τη βεβαιότητα ότι η Δικαιοσύνη θα σταθεί στο ύψος της και θα αντισταθεί, όπως είπε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Δ. Παξινός, σε πολιτικές πιέσεις που θα της ασκηθούν, κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Επικρατείας η πρώτη και βασική αίτηση ακύρωσης των αποφάσεων της κυβέρνησης για περικοπές μισθών και επιδομάτων σε δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους.

Με την αίτηση προσβάλλονται στην ουσία το ίδιο το Μνημόνιο που υπογράψαμε με την τρόικα και οι επαχθείς όροι που επιβλήθηκαν στο σύνολο του ελληνικού λαού. «Ακόμη και ο τελευταίος οφειλέτης έχει κάποια δικαιώματα. Η χώρα μας τα απεμπόλησε όλα. Εχει καταλυθεί κάθε έννοια του κράτους δικαίου. Αν όλοι γνώριζαν τι πραγματικά ισχύει, είμαι σίγουρος ότι δεν θα υπήρχε βουλευτής που θα ψήφιζε το κείμενο αυτό», τόνισε ο πρόεδρος του ΔΣΑ Δ. Παξινός.

«Θα φτάσουμε μέχρι το τέλος. Τώρα προέχει η ανατροπή των κυβερνητικών αποφάσεων. Ο λόγος ανήκει στη Δικαιοσύνη», τόνισε και ο γενικός γραμματέας της ΑΔΕΔΥ Ηλ. Ηλιόπουλος, που χαρακτήρισε ξεπερασμένη και χρεοκοπημένη την κυβερνητική πολιτική. Είπε ακόμη ότι ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ απέρριψε για δεύτερη φορά πρόταση των εκπροσώπων της τρόικας να συναντηθούν μαζί του με το σκεπτικό ότι δεν έχουν καμιά νομιμοποίηση.

Η 100 σελίδων αίτηση περιλαμβάνει όλα εκείνα τα νομικά επιχειρήματα που καθιστούν αντισυνταγματικές και παράνομες τις συμφωνίες τις οποίες υπέγραψε το Ελληνικό Δημόσιο, καθώς καταλύουν όλο το οικοδόμημα του νομικού πολιτισμού στο οποίο αναφέρεται η Ε.Ε., υποστήριξε από την πλευρά του ο συνταγματολόγος Γ. Κασιμάτης, εκφράζοντας παράλληλα την απορία του για την ανάμιξη δικηγορικών γραφείων στη σύνταξη των συμβάσεων αυτών.

Ο κύριος λόγος που επικαλείται η αίτηση ακύρωσης (βασικός συντάκτης της οποίας ήταν η δικηγόρος της ΑΔΕΔΥ Μ. Τσίπρα) είναι η παραβίαση του δικαιώματος της «περιουσίας», το οποίο αναφέρεται τόσο στην αμοιβή όσο και στη σύνταξη. Γίνεται μια εμπεριστατωμένη ανάλυση της νομολογίας που έχει επικρατήσει και στην Ελλάδα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατ' εφαρμογήν του άρθρου 1 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Σύμφωνα με αυτή, προστατεύονται και τα ενοχικά περιουσιακά δικαιώματα και ειδικότερα οι απαιτήσεις είτε αναγνωρισμένες από διαιτητική ή δικαστική απόφαση είτε απλά γεννημένες κατά το εθνικό δίκαιο, εφόσον υπάρχει νόμιμη προσδοκία με βάση το ισχύον ώς την προσφυγή δίκαιο ότι αυτά μπορούν να ικανοποιηθούν δικαστικά.

Στις απαιτήσεις αυτές περιλαμβάνονται και εκείνες του εργατικού δικαίου που στρέφονται κατά του κράτους, όπως απαιτήσεις από τακτικές αποδοχές που καταβάλλονται σε εργαζομένους του δημόσιου τομέα και οι οποίες δεν μπορούν να μειωθούν παρά μόνο για λόγους δημόσιας ωφέλειας, η συνδρομή της οποίας υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.

Στέρηση ιδιοκτησίας

Σύμφωνα με την ελληνική και ευρωπαϊκή νομολογία, η έννοια του δημόσιου συμφέροντος που δικαιολογεί στέρηση ιδιοκτησίας δεν μπορεί να συνδέεται απλώς με το ταμειακό συμφέρον του Δημοσίου, αλλά πρέπει να τεκμηριώνεται επαρκώς και να στηρίζεται σε δημοσιονομικά στοιχεία που καθιστούν επιβεβλημένη τη συγκεκριμένη νομοθετική επιλογή, στο πλαίσιο πάντα της αρχής της αναλογικότητας.

Τονίζεται επίσης ότι οι μειώσεις αποδοχών και συντάξεων δεν έχουν κανένα στοιχείο παροδικότητας, ενώ πουθενά δεν αναφέρεται ότι έχουν προσωρινό χαρακτήρα. Αντίθετα το ΣτΕ με τη 1975/1991 απόφασή του έχει δεχθεί ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία της εθνικής οικονομίας δεν θίγουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου και την προστατευόμενη εκ του Συντάγματος ελευθερία των συλλογικών διαπραγματεύσεων, όταν έχουν παροδικό χαρακτήρα, δηλαδή χρονικά ορισμένο.

Προσβάλλεται επίσης η κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Σύμφωνα με την προσφυγή, οι περικοπές μισθών καταργούν ρυθμίσεις συλλογικών συμβάσεων εργασίας και συμφωνιών που έχουν καταρτιστεί στο Δημόσιο. Ερχονται έτσι σε αντίθεση με το άρθρο 22 παράγραφος 2 του Συντάγματος, η οποία αναγνωρίζει τις συλλογικές διαπραγματεύσεις ως κύριο ρυθμιστικό παράγοντα των εργασιακών σχέσεων. Ολα αυτά συμβαίνουν όταν με τη νέα Συνθήκη της Λισαβόνας ενισχύεται πανευρωπαϊκά η συλλογική δράση στα εργασιακά.

Αλλος λόγος ακύρωσης των συμφωνιών είναι η πλημμελής διαδικασία επικύρωσης του νόμου 3845/2010, ο οποίος, αν και αποτελεί διεθνή συνθήκη, δεν ψηφίστηκε από τα 3/5 του συνόλου των βουλευτών, όπως επιβάλλει το άρθρο 28 παρ. 2 του Συντάγματος.

Υπό την κρίση του ΣτΕ τίθεται και η μη νόμιμη εκχώρηση αρμοδιοτήτων στον υπουργό Οικονομικών κατά παράβαση του άρθρου 36 παρ. 2 του Συντάγματος.

Επιδόματα

Με την αίτηση ακύρωσης προσβάλλονται δύο αποφάσεις του υφυπουργού Οικονομικών Φ. Σαχινίδη, που έχουν τη μορφή εγκυκλίου αλλά παράγουν συγκεκριμένα αποτελέσματα (αφού επιβάλλουν τις περικοπές) και η κοινή υπουργική απόφαση των υφυπουργών Οικονομικών, Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με την οποία κόπηκαν επιδόματα αδείας και τα δώρα των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων, κατ' εφαρμογήν του Μνημονίου. Προσβάλλονται ακόμη και δεκάδες βεβαιώσεις αποδοχών και φύλλα μισθοδοσίας, όπου καταγράφονται οι συγκεκριμένες περικοπές.

Την αίτηση ακύρωσης συνυπογράφουν ο ΔΣΑ, η ΑΔΕΔΥ, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτικών Συνταξιούχων, η ΕΣΗΕΑ, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ), η Ομοσπονδία Εργατικών Στελεχών Ελλάδος, το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Λιβαδειάς, ο Σύνδεσμος Αποφοίτων Αξιωματικών Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων (1978), η Λέσχη Αεροπορίας Στρατού, ο Ενιαίος Φορέας Διδασκόντων Σχολής Κοινωνικών Επιστημών Πανεπιστημίου Κρήτης και 22 ακόμη πολίτες, δημόσιοι υπάλληλοι, συνταξιούχοι, δημοσιογράφοι κ.λπ.

Πρωταθλήτρια στις αυξήσεις η Ελλάδα

Συντάχθηκε απο τον/την νικοσ θ. | 28 Ιούλιος 2010

Ελληνική πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ενωση στις αυξήσεις τιμών σε 10 κατηγορίες προϊόντων- και βεβαίως στον πληθωρισμό τον Ιούνιο διαπιστώνει με βάση στοιχεία που παρουσίασε χθες το Ελληνικό Κέντρο Καταναλωτών, την ίδια ώρα που η τρόικα χτυπούσε καμπανάκι για το ίδιο θέμα στις συνομιλίες που είχε με το υπουργείο Οικονομίας και την υπουργό Λ. Κατσέλη.

Η λίστα με τα προϊόντα στα οποία η Ελλάδα οδηγεί την κούρσα των τιμών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο δεν περιλαμβάνει μόνο τα αναμενόμενα, δηλαδή τα καύσιμα, τις μεταφορές, τα τσιγάρα και τα ποτά, όπου καθοριστικό ρόλο έπαιξαν οι αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Περιλαμβάνει και άλλα προϊόντα και υπηρεσίες στα οποία κανονικά θα έπρεπε λόγω κρίσης και μείωσης της ζήτησης να σημειώνεται μείωση τιμών. Αντίθετα, σημειώθηκε αύξηση- και μάλιστα η μεγαλύτερη στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ενδεικτικά, στα είδη ένδυσης η αύξηση είναι 2,5% έναντι 0,3% στην ευρωζώνη, στη ζάχαρη, το μέλι και τα ζαχαρώδη προϊόντα είναι 2,4% έναντι μείωσης κατά 0,3% στην ευρωζώνη, ενώ στις καφετέριες και τα ξενοδοχεία είναι 3,6% έναντι 1,2% στην ευρωζώνη. Με άλλα λόγια, εδώ η αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ πέρασε και μάλιστα «ενισχυμένη» στην τελική τιμή.

Η τρόικα ανησυχεί για το γεγονός, γιατί η αύξηση τιμών σημαίνει μείωση της ανταγωνιστικότητας των αντίστοιχων προϊόντων και υπηρεσιών και άρα αντιστρατεύεται την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας, που είναι κρίσιμη και για την αντιμετώπιση του δημοσιονομικού προβλήματος.

Ωστόσο, το υπουργείο Οικονομίας επανέλαβε ότι η κύρια αιτία του πληθωρισμού είναι οι αυξήσεις φόρων. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, ο πληθωρισμός χωρίς τις αυξήσεις των φόρων παρουσιάζει καθοδική πορεία. Συγκεκριμένα, από 1,93% που θα ήταν (αν δεν είχαν αυξηθεί οι φόροι) τον Ιανουάριο, θα είχε υποχωρήσει στο 1,92% τον Φεβρουάριο, στο 1,65% τον Μάρτιο, στο 1,46% τον Απρίλιο, στο 1,34% τον Μάιο και στο 1,19% τον Ιούνιο. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο ο πληθωρισμός ήταν 5,2%.

«Βεβαίως, ακόμη χρειάζεται προσπάθεια», ανέφεραν στελέχη του υπουργείου, διαπιστώνοντας ότι σε ορισμένους τομείς, όπως τα ξενοδοχεία και τα εστιατόρια, σημειώνονται αδικαιολόγητες αυξήσεις. Στις συνομιλίες τους με την τρόικα υποστήριξαν ότι- εκτός από τους φόρους- υπάρχουν εγγενή προβλήματα στην ελληνική οικονομία που τροφοδοτούν το πρόβλημα. Το πρώτο είναι η κυριαρχία των μικρού μεγέθους επιχειρήσεων, οι οποίες προσπαθούν να αντισταθμίσουν τις συνέπειες της κρίσης με την τιμολογιακή πολιτική τους, αυξάνοντας δηλαδή τις τιμές. Το δεύτερο είναι οι ολιγοπωλιακές δομές σε συγκεκριμένες αγορές, που επίσης συντηρούν τις αυξήσεις τιμών.

Με τα μέτρα που παίρνει και θα πάρει το υπουργείο Οικονομίας, όπως η μείωση των τιμών των φαρμάκων, το πάγωμα των διδάκτρων και κυρίως οι λεγόμενες «καθαρές τιμές» στα ράφια των σούπερ μάρκετ, που υποχρεώνουν τις λιανεμπορικές εταιρείες να περνούν στον καταναλωτή τις εκπτώσεις των χονδρεμπόρων, υπολογίζει- όπως διαβίβασε στην τρόικα- ότι θα αποκλιμακωθούν περαιτέρω οι τιμές.

Αλλωστε, υποστήριξαν, σε ορισμένα τρόφιμα σημειώνονται ήδη μειώσεις τιμών.

Από την εφημερίδα ΤΑ NEA

Κλειστοί οι σταθμοί Μοναστηράκι έως Αττική

Συντάχθηκε απο τον/την νικος θ. | 27 Ιούλιος 2010

Από χθες Δευτέρα 26/7/2010 διακόπηκει η κυκλοφορία των συρμών του ΗΣΑΠ στο τμήμα Μοναστηράκι – Αττική μέχρι το τέλος του έτους. Το κλείσιμο του συγκεκριμένου τμήματος γίνεται για να αντικατασταθεί η γραμμή αλλά, κυρίως, και για να εκτελεστούν έργα υποστήριξης στην σήραγγα τα οποία δεν θα ήταν δυνατόν να γίνουν με τη γραμμή σε λειτουργία.

Η συγκοινωνία θα διεξάγεται στα τμήματα από Πειραιά μέχρι Μοναστηράκι και από Αττική μέχρι Κηφισιά. Έτσι οι επιβάτες που θέλουν να πάνε με τον ηλεκτρικό από την Κηφισιά στον Πειραιά ή το αντίστροφο θα πρέπει να κάνουν το εξής: Στο τμήμα Κηφισιά - Αττική θα χρησιμοποιήσουν τον ηλεκτρικό, στην Αττική θα επιβιβαστούν στη γραμμή 2 του Μετρό και θα κατέβουν στο Σύνταγμα, όπου θα επιβιβαστούν στη γραμμή 3 προκειμένου να πάνε στο σταθμό Μοναστηράκι, όπου θα επιβιβαστούν σε συρμό του ηλεκτρικού προς Πειραιά.

Όπως διευκρινίζεται σε σχετική ανακοίνωση του ΟΑΣΑ οι κάτοχοι των ετησίων καρτών απεριορίστων διαδρομών αποκλειστικής χρήσης ΗΣΑΠ και μόνο για το τμήμα Αττική – Στ. Λαρίσης – Μεταξουργείο – Σύνταγμα – Μοναστηράκι θα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν το μετρό στις μετακινήσεις τους, χωρίς επιπλέον επιβάρυνση.